صفحه اصلی | اخبار | مجلات | محصولات ارغنون | دانلود | مقالات | اشتراک | فهرست فروشگاه ها ماهنامه تخصصی موسیقی تحلیلی، گزارشی، خبری ماهنامه گزارش موسیقی - دوره هجدهم، شماره 31 و 32 پدیدار گروه رومی؛ گفتگو با پدرام درخشانی یادواره استاد مهرتاش و جامعه باربد جلوه آکادمی؛ محسن ثقفی نقدی بر اجرای گروه کر فیلارمونیک ایران برگشت به صفحه قبل گفتگو مهم این نیست که اشکال و ضعف وجود داشته باشد، مهم این است که ضعف باقی نماند و برطرف شود! گفتگوی اختصاصی گزارش موسیقی با پدرام درخشانی؛ شهل مهرپویان • لطفاً از چگونگی تشکیل گروه آویژه بفرمائید؟ در دوران تحصیل موسیقی در دانشگاه با گرایش موسیقی ایرانی که تا آن زمان با آن رشد کرده بودم در ذهنم همیشه به دنبال بیان متفاوتی ازموسیقی ایرانی بودم. در واقع بیشتر سعی می‌کردم تا ترجمه‌ی جدیدی از موسیقی سنتی ایرانی را به محدوده‌ی شنیداری اضافه کنم. درهمان دوران با رامین بهنا آشنا شدم که تخصص وی موسیقی غربی و ساز پیانو بود و بیشتر به موسیقی جز و راک می‌پرداخت و او هم در مشابهت با تفکر من تصمیم داشت تا در آن موسیقی فصلی از موسیقی ایرانی را باز کند و همین افکار مکمل بین من و رامین بهنا باعث شد تا شروع به کار کنیم و از دو نفر دیگرهم دعوت به همکاری کردیم که رضا آبایی و بابک ریاحی پور بودند و به این شکل هسته‌ی اولیه‌ی آویژه شکل گرفت. شروع کار ما با تلویزیون بود چون در آن زمان من حدود 2 سال بود که با تلویزیون همکاری می‌کردم و بر این اساس اولین قطعه‌ی گروه آویژه به نام نخستین را در تلویزیون ضبط کردیم. ابتدا مخالفت‌های بسیاری صورت گرفت از جوانب مختلف. چون همانطور که می‌دانید موسیقی در ایران می‌بایست برای تایید از فیلترهای مختلفی عبور کند و شورای نظارت بر آثار تولیدی قطعه را تایید کند. این مخالفت‌ها بر این راستا بود که گفته می‌شد که مثلاً سنتور با گیتارباس چه سنخیتی دارد که در موسیقی به کار رود و از این قبیل تفاسیر. ولی وقتی برای اولین بار این قطعه پخش شد خود مسئولین به این نتیجه رسیدند که این نوع موسیقی هم زیباست و قابل شنیدن و این باعث شد تا بعد از آن ما در حدود 30 قطعه‌ی کوتاه برای تلویزیون ضبط کنیم که بعد از آن هم انتشارات سروش آلبومی را از مجموعه‌ی قطعات تولیدی تلویزیون به نام نخستین تولید کرد که در حدود 10 قطعه از آثار آویژه در آن بود. بعد از آن به صورت آزاد به فعالیت پرداختیم. • آویژه در دوران خود برداشت جدیدی از موسیقی کلاسه شده‌ی ایرانی ارائه داد. البته قبل از آن هم این چنین حرکت‌هایی آغاز شده بود ولی آویژه پررنگ تر شناخته شد. با توجه به این نکات زیربنای فکری اولیه‌ی آویژه چه بود و چه ماهیتی آن موسیقی را پررنگ می‌کرد؟ شاید یکی ازعلل این بود که ما سعی می‌کردیم تا موسیقی و سازهای ایرانی را تلفیق کنیم با هارمونی موسیقی جز، راک، پاپ و... درآویژه دو دسته فکر و ایده وجود داشت. یک بخش بابک ریاحی پور و رامین بهنا با شناخت موسیقی غربی اعم از جز و راک و... و بخش دوم من و رضا آبایی با تفکر سنتی و ایرانی و این همفکری و تعامل موسیقی را می‌ساخت. برای مثال فرض کنید قطعه‌ای را من می‌ساختم و به کمک رامین بهنا آکوردها وهارمونی‌های آن را بررسی و اجرا می‌کردیم. به نظر من نکته‌ای که در این نوع موسیقی یعنی موسیقی تلفیقی باید درنظر گرفته شود این است که موسیقی ماهیت ایرانی داشته باشد. مثلاً اگر من موسیقی بسازم که صدا دهی آن شرقی باشد این خوشایند نیست چون ما ایرانی هستیم و باید موسیقی مان به هر سبک و گونه‌ای که هست ریشه‌ی ایرانی خود را از دست ندهد. ادامه مطلب در مجله بخوانید... بالا گزارش یادواره استاد مهرتاش و جامعه باربد گزارش پنجاهمین نشست «پژوهش در موسیقی ایرانی» مؤسسه فرهنگي هنري آوای مهربانی با مشارکت تعاونی هنرمندان معاصر پارس در روز جمعه 4 تیر89 در سالن رودكي، پنجاهمین نشست "پژوهش در موسیقی ایرانی" توسط مؤسسه فرهنگي هنري آوای مهربانی با مشارکت تعاونی هنرمندان معاصر پارس و با همکاری بنیاد رودکی و حمایت شرکت بازرگانی جام جم (یاماها) برگزار گردید. فهرست برنامه مزبور در دو بخش مجزا شامل موارد زیر بود: بخش اول (پژوهش): بیوگرافی: بهروز مبصری / دیسکوگرافی: محمدرضا شرایلی/ تأثیرات جامعه باربد بر فرهنگ موسیقائی کشور: سیدعلیرضا میر علی نقی/ جمع بندی و ناگفته ها: استاد محمد صفار منتشری بخش دوم: اجرای موسیقی/ آواز: استاد محمد صفار منتشری؛ نی: حبیب ا... جعفری ملایری؛ تار: عبدالناصر عیوضی لو شکانی؛ تمبک: نیما منتشری دامه مطلب در مجله بخوانید... بالا جلوه آکادمی کوارتت زهی شماره 2 - اثر محسن ثقفی کوارتت حاضر در بهار و تابستان سال 1385 تحت راهنمایی آقای کیاوش صاحب نسق نوشته شد و در ابتدا قرار بود به عنوان رساله پایان نامه کارشناسی نگارنده در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد مطرح گردد که بنا بر دلایلی از جمله عدم امکان ضبط اثر در ایران، موضوع دیگری جهت این امر در نظر گرفته شد. کوارتتی که اکنون پیش روی شماست بر اساس تفکیک دو مقوله مصالح ریتمیک ومصالح صوتی یا ملودیک در ابتدای روند خلق و آفرینش و تلفیق این دو با یکدیگر در ساختار نهایی اثر شکل گرفته است. در طراحی ساختار در نظر گرفته شده برای بخش ریتمیک قطعه، تفکر موسیقی تصادفی که توسط جان کیج، آهنگساز و فیلسوف آمریکایی مطرح گردید پایه اصلی این بخش قرار گرفته است ودر بخش مصالح صوتی، در این اثر از مصالح صوتی موسیقی دستگاهی ایران، خاور دور و اروپای غربی استفاده شده است. ادامه مطلب در مجله بخوانید... بالا نقد دَرک ناکوک! نقدی بر اجرای کُر فیلارمونیک ایران ؛ نوشته: امیرآهنگ هاشمی گروه کُر فیلارمونیک ایران، به رهبری علیرضا شفقی نژاد، در 25 و 24 تیر ماه 89 در تالار رودکی به روی صحنه رفت. در این کنسرت آثاری شامل قطعاتی از موسیقی کلاسیک و قطعات ایرانی (غالباً فولکلور) اجرا گردید. این گروه در میان گروه‌های کُر فعال در ایران شناخته شده و عمده تمایز آن با دیگر گروه‌ها در چند مورد است. 1- سابقه نسبتاً طولانی این گروه که ده سال از تشکیل آن می‌گذرد و وارد یازدهمین سال فعالیت شده است. 2- تعداد اعضای زیاد آن که به بیش از یکصد نفر رسیده است. 3- کارنامه گروه که در طول مدت فعالیت، رپرتوار وسیع و قابل توجه‌ای با اجراهایی از آثار شاخص آهنگسازان بزرگ کلاسیک جهان از خود به جای گذاشته است. اجراهایی چون: مس تاج گذاری، مس گنجشکها، و رکوئیم اثر موتزارت، کارمینابورانا از کارل ارف، مس سُل ماژور از شوبرت، رکوئیم گابریل فوره و غیره. 4- اجرا در مطرح ترین تالارها و سالن‌های کشور از قبیل: تالار وحدت، سالن رودکی، کاخ نیاوران، میلاد و. . . و اجراهایی در فستیوالهای مطرح موسیقی در کشور مانند: جشنواره موسیقی فجر در سال 82 و85 فستیوال موتزارت، کنگره پروین اعتصامی و غیره. اما فارغ از تمام موارد فوق آنچه که می‌تواند عامل و ملاک موفقیت یک گروه هنری در مقایسه با گروه‌های دیگر باشد کیفیت اجرا و ارزیابی آن به صورت تخصصی و فنی مطابق با اصول هنری و استانداردهای مشخصی با ضوابط اصول زیبایی شناسی است که اهل فن به آن « اصول اجرای موسیقی» می‌گویند و شامل مواردی چون: تکنیک، سُنوریته و صدادهی، موزیکالیته و سبک‌شناسی می‌باشد که هر یک، جزئیات فراوانی را شامل ده‌ها نکته‌ی کوچک و بزرگ در بر می‌گیرد، نکاتی که در بدو امر به نظر ابتدایی می‌رسند. اما با نادیده گرفتن همین نکات کوچک و ابتدایی، آن هم هنگامی که این نکات بر روی هم انباشته می‌شوند، اختلاف بزرگی را بین یک اجرای خوب و اجرایی غیرقابل قبول پدید می‌آورند. علاوه بر آن در یک کار تیمی و گروهی موارد دیگری همچون: توازن صوتی بخش‌های مختلف، یکدستی و همبستگی اجرا میان تمام اعضای گروه، یکسانی و همسانی در اجرای دقیق حرکت ها، تمپو، نوانس ها، آرتیکولاسیون (جمله بندی)، دینامیسم‌ها و غیره که حائز اهمیت فراوان هستند که در این رابطه عامل وحدت در میان اعضای گروه به منظور رعایت تمامی این موارد رهبر گروه است، شخصی که مسئولیت اصلیِ بار اجرایی گروه را بر عهده داشته و توانایی وی شرط اصلی جهت یک اجرای خوب و قابل قبول است. مسئولیتی که رهبر این گروه، علیرضا شفقی نژاد نتوانسته برآن فائق آید و به درستی به انجام رساند و در نتیجه‌ی آن با اجرایی ضعیف و غیرقابل (به خصوص در اجرای آثار ایرانی) توسط گروه کُر فیلارمونیک ایران مواجه بوده ایم! این سوال قابل طرح است که گروه کُری که داعیه‌ی اجرای آثار شاخص و مطرح موسیقی کلاسیک جهان را در پرونده کاری خود دارد، چرا در اجرای آثار به ظاهر ساده‌ی کرال فولکلور ایران اینقدر ضعیف و ناتوان است و به درستی از عهده اجرا بر نمی‌آید؟! واقعیتِ این امر در آن است که بخش قابل توجه و عظیمی از مجریان موسیقی کلاسیک در ایران، اعم از نوازنده و خواننده و رهبران، با "اصول اجرای موسیقی" و استانداردهای تعریف شده به معنای حقیقی آن آشنایی کافی ندارند و اجراهای آنان از قطعات مختلف موسیقی کلاسیک غرب با اتکاء به اجرای همین آثار توسط خوانندگان و گروه‌های مطرح و رهبران سرشناس دنیا بوده که به صورت صوتی و تصویری در دسترس است. عملکرد این مجریان موسیقی به این طریق است که هرگاه قصد اجرای قطعه‌ای را در این ژانر موسیقی دارند به اجراهای مطرح دنیا مکرر گوش فرا می‌دهند و بدون فهم و درک صحیح قطعات و بدون پی بردن به بطن و تار و پود و محتوای حقیقی ساختار آن در اجراهای خود به صورت تقلیدی و طوطی وار عمل می‌کنند. حال هر چقدر که توانایی تکنیکی و هوش و استعداد ذاتی آنها این اجازه و امکان را بدهد که بتوانند اجرایی هر چه نزدیک تر به اجرای اثر شنیده شده داشته باشند، اجرای آنها از مقبولیت بالاتری برخوردار خواهند بود!! این شیوه‌ی اجرا که کاملاً طوطی وار و بدون فهم و درک هنری است، فاقد کم ترین ارزش اصول زیبایی شناسی هنری بوده و هر چقدر هم که به اصل (اجرای شنیده شده) نزدیک باشد، مانند آن نخواهد شد و به نوعی کپی دست دوم از اجرای اورژینال آن می‌باشد که هرگز قابل قیاس با اصل نیست. مشکل اصلی و ناتوانی این دسته از مجریان موسیقی هنگامی بهتر آشکار می‌شود، که اجرای اثری را برای اولین بار بر عهده می‌گیرند، و یا حتی در اجرای قطعاتی که سال‌ها پیش تصنیف شده ولی نمونه صوتی یا تصویری قابل قبول و استانداردی از آن در دسترس نیست، دچار مشکلات اساسی و عدیده‌ای در اجرا ارائه این قطعات می‌گردند. زیرا الگوی اجرایی برای تقلید وجود ندارد و توانایی تخصصی آنها هم در حدی نیست که بتوانند قطعه را برای اجرا، به درستی تحلیل و تفسیر نمایند و با تار و پود آن و کاراکتر اصلی و بیان زیبایی شناسی آن از طریق آنالیز که با نگرش به زوایای مختلف ساختار قطعه امکان پذیر است به یک جمع بندی قابل قبول برسند و آن را ارائه کنند. این اشکالات اساسی و قابل تأمل در اجرای اخیر گروه کُر فیلارمونیک ایران حضوری چشم گیر دارد، خصوصاً در اجرای قطعه‌های فولکلور ایرانی کاملاً ملموس و محسوس تر بود، به طوریکه در این کنسرت با اجرایی فاقد بیان و حس موسیقایی مواجه بودیم که اغلب ارتباطی با کاراکتر اصلیِ اثر اجرا شده نداشتند و در نتیجه آن هدف هنر را (اکسپرسیون) تحقق نمی‌بخشید و نتیجه آن اجرایی مکانیکی و ماشینی آثار بود. اینک به بررسی و تحلیل گوشه‌ای از مهم ترین اشکالات اساسی گروه در کنسرت اخیر می‌پردازیم. دامه مطلب در مجله بخوانید... بالا محل تبلیغ شما             درباره ما تماس با ما     تمامی حقوق برای موسسه فرهنگی هنری ارغنون محفوظ می باشد و هرگونه برداشت مطلب با ذکر موخذ بلامانع می باشد.