موسیقی در شاهنامه
نوشته: بهنام مهرابی/ حسین مسجدی |
یکی از مهمترین جلوههای هنر فردوسی، آهنگ حماسی و موسیقی کلام اوست، چنان که کمتر
شاعری در زبان فارسی به این گنجینه دست یافته و آن را به کار گرفته است (گلسرخی،
1374، ص. 325). موسیقی شعر بنا به تعبیر شفیعی کدکنی دو نوع است: یکی موسیقی
بیرونی، که همان وزن عروضی است و متکی بر کشش هجاها و تکیهها و دیگری موسیقی
درونی، که عبارت است از هماهنگی و ترکیب کلمات و حروف، که از وزن و نظم وسیعتر است
(1368، ص. 51). در بسیاری از صحنههای شاهنامه، فردوسی توانسته با درآمیختن حروف و
ترکیب واژههایی مأنوس و متداول چنان لحن و روح مردانهای به شعرش ببخشد که اعجاب
انگیز است. در حقیقت شعر پهلوانی وی به اقتضای مقام سخت و پرصلابت و کوبنده چون
پولاد است، یا به قول محمدعلی فروغی “کلام فردوسی مثل آهن محکم است و مانند آب
روان” (فروغی، 1313)، نظیر وقتی که از زبان رستم به اسفندیار میگوید:
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
|
