|
صفحه اصلی |
اخبار |
مجله |
تولیدات |
دانلود |
مقالات | |
|
پرونده |
ملل |
پدیدار |
بوم |
ادبیات |
خط حامل |
پژواک | ضمیمه |
|
تبلیغ |
 |
|
فروش دو اثر موسیقی |
|
 |
 |
 |
| ماهنامه
تخصصی موسیقی |
| تحلیلی، گزارشی، خبری |
|
|
|
|
 |
 |
 |
فصل پژواک |
|
|
|
|
زندگی نامه |
تصویرگرِ موسیقی
احمد پژمان متولد 1314 شهر لارِ استان فارس است. پژمان نزد «حشمت سنجری» با نواختن ویلن آشنا شد و به طور همزمان تحت آموزش «حسین ناصحی»، علوم هارمونی و کنترپوآن را فراگرفت. در همان ایام، به مدت 4 سال به عنوان نوازندهی ویلن، عضو ارکستر سمفونیک تهران بود و همزمان، نخستین تجربههای جدی آهنگسازی خود را در ارکستر صبا به رهبری حسین دهلوی تجربه میکرد. سپس با دریافت بورس تحصیلی، در آکادمی موسیقی وین در رشتهی آهنگسازی زیر نظر Hans Jelineck، Thomas Christian David و Alfred Uhl مشغول تحصیل شد. در همان سالهای اولیهی تحصیل، چند قطعه موسیقی نوشت که همگی در وین به اجرا درآمد. «سونات برای ویلن آلتو و پیانو»، «اورتور پارسیان»، «کنسرتو برای 9 ساز»، «راپسودی برای ارکستر سمفونیک» از جمله آثار مهم وی هستند که تا پایان دوران تحصیل در اتریش ساخته است. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و به عنوان آهنگسازِ تالار رودکی، و سپس به تدریس موسیقی در دانشگاه تهران مشغول شد. در دوران دانشجویی، نخستین اپرای خود را با نام «جشن دهقان» تصنیف کرد. اپرایی تک پردهای که در گشایش تالار رودکی به اجرا درآمد، اپرای تحسین برانگیز «دلاور سهند» درباره زندگی و مرگ «بابک خرم دین» و اپرای «سمندر» که مدتی پیش از وقوع انقلاب در تالار رودکی اجرا شد، دومین و سومین اپرای وی بودند. او طی 7 سالی که تا سال 1355 در ایران بود آثار و قطعات متعددی نوشت، از جمله قطعهی «بالهی روشنایی» و موزیک متن فیلمهای «سایههای بلند باد» و «چهار راه تمدن» که با ارکستر فیلارمونیک ملی لندن به اجرا در آمد.
احمد پژمان مجدداً برای ادامهی تحصیل عازم آمریکا شد و زیر نظر Vladimir Usachevsky و Jack Beesen در مقطع دکترا در دانشگاه کلمبیای شهر نیویورک به تحصیل خود ادامه داد. وی از سال 70 13 تاکنون به طور پراکنده به تدریس هارمونی، کنترپوآن و آهنگسازی در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر ایران پرداخته است. پژمان پیش از تحصیل موسیقی، رشتهی زبان و ادبیات انگلیسی را در دانش سرای عالی تهران گذرانده است.
|
| بالا |
|
گفتگو |
گاهی اوقات شوخی هم لازم است
آیا مایل به دسته بندی یا طبقه بندی آثار خودتان هستید؟
طبقه بندی که نمیتوان گفت. کارهایی که در طول فعالیت هنری صورت میگیرد معمولا بر حسب موقعیت منجر به خلق آثار مختلف میشود مثلا ممکن است این موقعیت، سفارش برای موسیقی کودک، موسیقی فیلم، موسیقی سمفونیک، اپرا، مجلسی و انواع دیگر موسیقی باشد. برخی آهنگسازان اینگونه عمل نمیکنند؛ مثلاً فقط موسیقیِ اپرا مینویسند و دیگر ژانرهای موسیقی را نمینویسند. البته زمانه هم فرق کرده است. زمانی بود که کلیسا در اروپا به آهنگساز سفارش میداد و بندرت کسی به دل خودش اثری خلق میکرد. اگر باخ حمایت کلیسا را نداشت چه میدانیم تا چه اندازه اثر از خود به جای میگذاشت. ولی موسیقی ایران با موسیقی اروپا فرق دارد و بگونهایست که باید در خلوت خودت ساز بزنی و حال کنی. اجرای کنسرت رویداد جدیدی محسوب میشود و در قدیم کنسرتی در کار نبود. مثل شعر، که برای خودشان میگفتند و بدانگونه نبوده که از طریق شاعری امرار معاش کنند.
ادامه گفت و گو را در مجله بخوانید |
| بالا |
|
تحلیل |
تحلیلی بر قطعه راپسودی (حماسه) اثر احمد پژمان
راپسودی قطعه موسیقی به سبک فانتزی است که معمولاً بر روی ملودی های ملی و محلی پیریزی می شود. تم ها برخلاف فانتزی، شاعرانه و تغزلی هستند، و فرم آن آزاد است.
راپسودی اثر احمد پژمان نیز با توجه به مُدهای شرقی و یا ساخت تم های شرقی براساس مُدهای کلیسایی طراحی شده است. این اثر بارها توسط ارکسترهای مختلف اجرا گشته و مورد استقبال فراوارن قرار گرفته است. همچنین در ایران در آلبوم حماسه اثر احمد پژمان تحت عنوان قطعه «حماسه» منتشر شد.
ادامه تحلیل را در مجله بخوانید. |
| بالا |
|
|
تبلیغات |
 |
|
فروش آلبوم آب روان |
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
| |
تمامی حقوق
برای موسسه فرهنگی هنری ارغنون محفوظ می باشد و هرگونه
برداشت مطلب با ذکر موخذ بلامانع می باشد. |
|